Announcement

Collapse
No announcement yet.

Geen zwangerschap en Sarcoidose

Collapse
X
  • Filter
  • Tijd
  • Display
Clear All
new posts

  • Geen zwangerschap en Sarcoidose

    Ik wilde weer eens wat anders aanzwengelen, en dat is geen zwangerschap en sarcoidose. Hoewel er voorbeelden genoeg zijn dat Sarcoidosepatienten zwanger kunnen worden, is het bij mij nooit gelukt. Technisch gezien niks aan de hand volgens de gynaecoloog. " Je zou zo zwanger moeten worden" . Alleen ik werd het niet, ook niet met hulp. De ene arts zegt; ja hoor, kan best dat de Sarcoidose daar iets mee te maken heeft. Want het is een systeemziekte en het kan in al je organen gaan zitten. Andere arts zegt; Nee hoor, heeft er niks mee te maken. Zal wel een ander probleem zijn.
    Wie weet het?
    Blijkbaar is er toch iets in mijn lichaam wat niet goed is.

  • #2
    Tjee ja Janine... daar zeg je wat....
    Ik zou het niet weten, ik heb er geen last van gehad...
    en geen moeite voor hebben te doen.
    Zou er misschien toch iets meer aan de hand zijn me je lichaam??
    Ik zou het niet weten maar hoop van harte voor jou,
    dat iemand hier op 't forum, "de gouden tip" voor jou heeft...
    't Lijkt me verschrikkelijk als je verlangen zo groot is
    en alles uit blijft...

    Heel veel sterkte!!!

    Groetjes,

    Okkie.
    Iedereen maakt fouten
    Alleen hebben sommige meer ervaring...

    Comment


    • #3
      Hoi Janine,

      Ik ben zo'n 10 jaar bezig geweest met zwanger worden. Ergens onderweg in de medische molen bleek mijn FSH te hoog te zijn (ondanks een regelmatige 28-daagse cyclus en keurige temperatuurstaten). Conclusie: ik was bijna in de overgang en mocht daarom geen IVF doen.

      Alleen meedoen aan een medisch onderzoek (3 IVF-pogingen om de voorspellende waarde van bepaalde testen te onderzoeken) kon nog wel. Zo zijn we - met de rug tegen de muur - aan de eerste IVF-poging begonnen. En warempel, meteen zwanger:thumbup:!!! We hebben dus -Goddank! - een dochter.

      Het is daarna helaas nooit meer gelukt. Er is nog een embryo uit de diepvries teruggeplaatst en er zijn nog 3,5 IVF-pogingen gedaan. Steeds voelde ik me zwanger, maar na een paar dagen was dat gevoel van het ene op het andere moment weg. Zelfs vaag positieve testen gezien. Een tweede kindje was voor ons niet meer weggelegd.

      Mijn cyclus is nu door de medicijnen (NSAID's) ontregeld. Met Monnikspeper druppels (Agnus Castus) houd ik mijn cyclus redelijk regelmatig, met een paar dagen variatie. Wel zo praktisch! Zonder Agnus Castus kan ik zomaar een week te vroeg of zelfs twee weken te laat zijn, dus ik blijf dat voorlopig gebruiken :)

      Ik had zelf het gevoel dat ik ondervoed was (jarenlang om de dag diarree) en dat daardoor het FSH verhoogd was. Ik heb van alles geprobeerd om mijn hormonen weer in balans te krijgen. Druppels om mijn darmen af te remmen, multivitaminen, extra veel essentiŰle vetzuren (visolie, teunisbloemolie) geslikt omdat die belangrijk zijn voor de voortplanting, acupunctuur en homeopathie geprobeerd. Mijn dieet aangepast (een deel van Fern Reiss' Infertility Diet toegepast, maar lang niet alles) en ik ben natuurlijk Monnikspeper (Agnus Castus) gaan gebruiken. Dat laatste was voor mij een wondermiddel. Ik ging me veel beter voelen en - jawel - mijn FSH ging heel langzaam naar beneden, tot die op de grens van normaal zat. En toen kreeg ik Acute Sarco´dose...

      Ik heb nu al een paar jaar geen hoop meer (dankzij de NSAID's) en dat geeft me rust! Al is het wel lekker om het weer eens van me af te schrijven (sorry voor het lange verhaal...)
      Of Sarco´dose ermee te maken heeft gehad weet ik niet. Ik had de acute vorm en nu reuma.

      Ik hoop voor je dat jij ooit zwanger wordt, ook al is de kans blijkbaar heel klein. Zolang er leven is, is er hoop!
      En van je hela, hola, houd er de moed maar in...

      Comment


      • #4
        Hoi Albertina,
        Lang verhaal geeft niks. Het maakt ook zoveel los. Ik bedoel; 10 jaar ermee bezig zijn heeft een behoorlijke impact. Jammer dat er geen tweede is gekomen (jammer is zacht uitgedrukt waarschijnlijk). Ik begrijp alleen die 3,5 poging niet. Een halve poging?
        Ik heb altijd een cyclus gehad waar je de klok op gelijk kon zetten, dus dat was altijd makkelijk. En ik dacht een goed teken. Maar ja, niet dus. Toen ik in de medische molen zat was elke maand zo'n beetje een miskraam, en emotioneel behoorlijk belastend. Toen er ook nog allerlei andere " life-events" bijkwamen, ben ik daarmee gestopt en heb niet meer de intentie om daarmee opnieuw te beginnen. Nu moet ik al zo vaak naar het ziekenhuis, dat ik aan het hele Sarcoidose probleem al m'n handen vol heb. Een tweede medisch traject trek ik niet. Dus als er nog ooit iets gaat groeien, is het een wonder. Ik ben realistisch genoeg om me langzaam te beseffen dat die kans nagenoeg nihil is (ben 41).

        Comment


        • #5
          Hoi Janine,

          Een IVF-poging bestaat uit allemaal fases, die je als alles goed gaat, steeds verder richting die zo gewenste zwangerschap helpen. Eerst stimulatie, dan follikelpunctie, dan bevruchting en tenslotte de terugplaatsing.
          Die halve IVF-poging hield in dat ik wel de stimulatie gedaan had (dagelijks hormonen spuiten) maar dat er toch maar ÚÚn follikel ging groeien. De poging is toen gestopt (dus geen punctie, bevruchting en terugplaatsing), zodat die niet als poging meetelde voor de verzekering.

          Een regelmatig cyclus zegt inderdaad niet alles. Die van mij was dus ook heel strak 28 dagen met een temperatuurstaat volgens het boekje. Daarom was mijn FSH niet eens getest in het streekziekenhuis. In het UMC werd die nog 'even' getest, als onderdeel van de routine. Toen bleek die onverwacht niet in orde te zijn.

          Tsja, als je al 41 bent dan is de kans op zwanger worden heel klein geworden. Al kan het wel. Ik heb jaren geleden het boek Inconceivable van Julia Indichova gelezen. Haar is het gelukt, maar ja, zij kreeg geen Sarco´dose en hoefde geen medicijnen te gebruiken!

          Onvruchtbaarheid is iets dat je als vrouw niet uit de weg kunt gaan. Je wordt er elke maand mee geconfronteerd dat je niet zwanger bent Ún je komt overal zwangere vrouwen en kinderwagens tegen...
          Ik hoop dat het je snel lukt om er vrede mee te krijgen en tot zolang wens ik je sterkte!
          En van je hela, hola, houd er de moed maar in...

          Comment


          • #6
            Hoi Albertina,

            Ja, ik herken die vruchtbaarheidsbehandeling in fases nog. Het is inderdaad niet 1 handeling maar een heel proces. Jammer dat ze die derde poging af moesten breken bij jou. De laatste behandeling die ik heb gehad is 6 jaar geleden. Toen overleed mijn man plotseling.
            Klopt dat je, zo lang je vruchtbaar bent, met je onvruchtbaarheid geconfonteerd wordt. Nu heb ik weer een hoge dosis prednisolon, dus dat zijn ook geen gunstige omstandigheden.
            Het is zo gek dat er allerlei procesen in je lichaam afspelen, waar niks van te zien is aan de buitenkant. Zelfs de wetenschap, die toch al best ver is, moet ook vaak maar interpreteren. Omdat de ene arts dit zegt en de andere dat, denk ik dat ze het ook nog niet echt goed weten.

            Comment


            • #7
              Jeetje, ik ben gelukkig gezegend met 3 gezonde kinderen. Maar heb ook 3 miskramen gekregen en een dood geboren kindje. Mijn laatste kindje kreeg ik toen ik 39 was en dus al een aantal jaren sarco had. Of ik bij de andere sarco had, weet ik niet, waarschijnlijk wel, maar ik wist het nog niet.

              Zwanger zijn (van de laatste bewust) was heerlijk omdat ik dan veel minder last had van mijn sarco. Mijn longen en huid knapte op. Wel heb ik mijn puffie sybicort gewoon door gepuft, verder geen medicijnen. Toen ik bevallen was van onze zoon voelde ik per dag hoe ik weer wegzakte in de put die sarco heet. En zo gek, ik kon het niet tegenhouden. Het werd zelfs erger. Binnen 3 maanden na de geboorte zat ik weer aan de prednison. Nu denk ik nog wel is, goh wat zou het heerlijk om weer zwanger te zijn. Maarja ben nu bijna 45 en toch echt te oud.

              Comment


              • #8
                hoi hoi

                ik heb ook sarcoidose. en in mijn ergste periode ben ik dus zwanger geraakt.ik was 6 weken zwanger en heb een miskraam gehad.kwam niet door de ziekte hoor,maar vruchtje was niet goed.dus het kan zeker om zwanger te worden.verder heb ik nog een dochter van bijna 8 maand.toen mijn dochter 4 maanden was heb ik sarco gekregen.heb het ervoor juist heel moeilijk gehad met zwanger raken.was al 6 jaar bezig om te proberen toen ben ik bijna 3 jaar gestopt en had er me bij neergelegt dat ik nooit meer zwanger kon worden. ik ging scheiden en kreeg een nieuwe vriend 2 maanden later was ik zwanger:blush::confused1:

                Comment


                • #9
                  hi allemaal
                  vroeg me wat af ik zit in de eerste fase van de sarcoidose en heb pas te horen gekregen dat ik 8 weken zwanger ben.
                  en vroeg me dus af wat is het beste een verloskundige of een gynacoloog.
                  volgens mijn huisarts maakt het niet veel uit.wat vinden jullie?
                  dit is mijn tweede zwangerschap bij de eerste keer ging het meteen in het begin al mis hoop dat het nu beter gaat.ben erg misselijk nu en moe hebben jullie daar tips voor.
                  alvast bedankt voor de hulp


                  ________________________
                  You can get score highest marks in 70-332 dumps exam using mcse sql and test king which are prepared by top certified professionals, mcts 70-680 pdf ccna wireless training.
                  Laatst gewijzigd door zeeshan; 16-02-2015, 07:51.

                  Comment


                  • #10
                    Hi Zeeshan,

                    Een late reactie maar iig welkom op het forum :)

                    Heb je inmiddels een keus gemaakt? Volgens mij maakt het niet zoveel uit maar als jouw eerste zwangerschap mis ging, sta je toch standaard bij de gynacoloog onder controle?

                    Als je zwanger bent en sarco´dose hebt, voel je jezelf zelfs beter dan als je niet zwanger bent. Tenminste, dat hebben de meeste vrouwen ervaren. Hoe was dat bij jou?

                    Ik ken een verloskundige die zelf ook Sarco´dose heeft. Mocht je een keer met haar willen contacten stuur mij dan een prive bericht.

                    Helaas heb ik als man geen tips mbt misselijkheid maar mbt je vermoeidheid, probeer een balans te vinden tussen 'doen' en 'rust'.

                    Ik ben benieuwd!

                    Groet,

                    Joachim
                    Never Surrender

                    Comment

                    Verwerken...
                    X