Ga naar inhoud

gaten in tijd door vermoeidheid


Taartje
 Share

Recommended Posts

Klinkt misschien raar, maar in de pieken van vermoeidheid, ben ik delen van de dag kwijt.. gewoon bijzonder slecht geheugen... Ik zit dan op de bank.. doe niks, denk ook niks bijzonders.. geen plannen, maar ook geen frustratie omdat ik niks doe (wat ik dus niet echt ken van mezelf,.. normaal baal ik als ik zit en er moet nog veel gebeuren).. De dagen lijken snel te gaan, maar lijken ook leger, alsof ze niet effectief benut worden (terwijl ik juist heel erg goed plan nu, veel rustmomenten, weinig afspraken etc)

Maar later op de dag, of dagen later kan ik me van dat soort dagen dus ook weinig echt herinneren. De gaten in mijn geheugen zijn echt opvallend, en niet herkenbaar voor mij.

 

Wie herkent dit, gaat het over, kan ik er iets aan doen?

Link to comment
Share on other sites

Die vermoeidheid herken ik wel maar niet dat ik echt gaten heb in mijn geheugen. Ik weet nog wel dat ik gewoon niets heb gedaan.

Het is wel zo als ik moe ben ik ook niet goed kan nadenken en dan laat mijn geheugen me in de steek maar het komt wel terug ik ben het niet kwijt.

 

Dat de dagen zo snel gaan heb ik ook terwijl je eigenlijk niets doet. Het is net of het leven zo aan je voorbij gaat terwijl je er alleen maar naar kunt kijken en niet kunt deelnemen.

 

Je moet ook zoveel rustmomenten nemen dat de dag om is zonder dat je er erg in hebt. Als je 's middags 1,5 tot 2 uur naar bed gaat is je middag om dan is het weer tijd om aan het eten te beginnen

Link to comment
Share on other sites

Ik heb er ook last van, echter dacht ik dat dit van een andere aandoening kwam. Tevens ook last van het zoeken naar woorden terwijl ik hier met schrijven geen last heb. Hele kolommen text lezen is trouwens ook een no go

Link to comment
Share on other sites

Ook last van. Ik noem het 'spraakgebrek'. Ook problemen met kolommen tekst lezen.... ritalin helpt bij mij hier ook bij :-)

Link to comment
Share on other sites

Ik ben blij dat het herkend wordt.. al gun ik het uiteraard niemand.. blij is een rare woordkeus denk ik.

Mijn zoon heeft autisme, en die heeft veel last van overprikkeling. Ik merk dat ik als ik moe ben, ook geen prikkels meer erbij kan hebben. Dan wil ik alleen maar voor me uit staren.. niks hoeven doen, niet hoeven denken (lezen is denken.. ik kan wel lettertjes lezen, maar de context zien is een ander verhaal dan).

Heel lastig op mijn werk, want zij snappen deze moeheid niet, en ik kan het ook niet echt uitgelegd krijgen. Als ik daar iets ingewikkelds moet doen/lezen dan loop ik dus vast.

Link to comment
Share on other sites

Vandaag een koffieglas door elkaar gehaald met de suikerpot. Rare situatie als je de deksel van je suikerpot op de theeglas zet en deze als suikerpot opruimt.

 

@Taartje,

Ik snap hoe vermoeiend dit voor je is om naast je Sarco een kind te hebben met ASS. Ik hoop dat jouw zoon hoogfunctionerend is... dan kan je het hem uitleggen en kan hij zich zeker voor een 'groot' moment je lekker met rust laten.

Link to comment
Share on other sites

Herken ik ook echt. Woorden gewoon kwijt zijn, of niet meer weten hoe je ze moet uitspreken. Delen kwijt zijn van de dag, of midden in een gesprek niet meer weten waar het over gaat. Leg regelmatig de kaas bij de glazen in de kast terwijl ik zou zweren dat ik het in de ijskast had gelegd haha. Meestal wel een teken dat ik te veel gevraagd heb van mezelf.

 

Ik kan ook plotseling genoeg krijgen van mensen om mij heen, en wil dat eigenlijk ook geen interactie meer met anderen. Kan je niet altijd maken natuurlijk. Gelukkig weten mijn naaste hoe het zit en kunnen er wel om lachen.

Link to comment
Share on other sites

Hallo zeg, hoe herkenbaar. Mijn 13-jarige dochter zit in de brugklas. Ze is hoogbegaafd. Ik krijg naast har altijd het gevoel dat ik ontzettend dom ben en niks weet. Mijn geheugen is eigenlijk één groot gat. Wat je erin stopt, is meteen alweer weg. Lijkt wel een vergiet.

 

Ook ben ik grote delen van de dag kwijt. Weet niet meer wat ik gedaan heb, weet niet meer hoe de boodschapen in huis zijn gekomen (mijn man gaat altijd met me mee). Ik neem veel rust (kan makkelijk, ben al sinds 2009 85-100% afgekeurd en zit dus thuis). Maar ik wil alles onthouden, en dat lukt iet meer. Ik kan soms ook niet meer uit mijn woorden komen. De meest simpele woorden weet ik dan niet meer. Dat gaat wel goed als ik het opschrijven of zoals nu, zit te typen.

 

Mijn eetlust is ook minder geworden. Ik ben steeds misselijk en als ik gegeten heb, moet ik overgegeven. Ben er vorig jaar 38 kg mee afgevallen.Sinds ik in april moest stoppen met de prednisolon, ben ik weer misselijk en al 4 kg afgevallen.

Link to comment
Share on other sites

Ik heb nog een vraag mbt de vermoeidheid (en gewrichtspijn). Sinds een week ben ik weer toenemend moe.. echt na een uur op mijn werk, (en 3 bakken koffie) zou ik zo kunnen slapen.. Zo erg was het een half jaar geleden ook. Mijn benen doen pijn van vermoeidheid, en ik voel weer heel licht de ontstekingspijn in mijn enkels toenemen. Mijn pols (waar ik geen problemen in had) doet nu zo'n pijn dat ik mijn haar er niet mee kan fohnen en ik kan er geen thermoskan mee dragen. Verder dan 300 m kan ik niet meer lopen (terwijl ik opgebouwd was naar 7 a 800 meter), dan wordt ik licht mijn hoofd en voel ik me moe moe moe..

 

Nu moet ik zeggen dat ik ook veel stress ervaar momenteel (met zoon gaat het wel redelijk, maar mr taartje en ik gaan scheiden), dat zal wel meespelen, maar ik ken het niet, dat het zo'n fysieke weerslag heeft. Ik vraag me dus af.. moet ik hier iets mee nu, er zijn geen merkbare ontstekingen? of afwachten.. ik weet het gewoon even niet.

 

 

 

Link to comment
Share on other sites

Verklaring gevonden.. Ik ben vanmorgen hartstikke verkouden opgestaan ( ik neem ten minste aan dat je van de sarcoidose niet in 24 uur heel productief hoesterig word).

Link to comment
Share on other sites

Ik heb nog een vraag mbt de vermoeidheid (en gewrichtspijn). Sinds een week ben ik weer toenemend moe.. echt na een uur op mijn werk, (en 3 bakken koffie) zou ik zo kunnen slapen.. Zo erg was het een half jaar geleden ook. Mijn benen doen pijn van vermoeidheid, en ik voel weer heel licht de ontstekingspijn in mijn enkels toenemen. Mijn pols (waar ik geen problemen in had) doet nu zo'n pijn dat ik mijn haar er niet mee kan fohnen en ik kan er geen thermoskan mee dragen. Verder dan 300 m kan ik niet meer lopen (terwijl ik opgebouwd was naar 7 a 800 meter), dan wordt ik licht mijn hoofd en voel ik me moe moe moe..

 

Nu moet ik zeggen dat ik ook veel stress ervaar momenteel (met zoon gaat het wel redelijk, maar mr taartje en ik gaan scheiden), dat zal wel meespelen, maar ik ken het niet, dat het zo'n fysieke weerslag heeft. Ik vraag me dus af.. moet ik hier iets mee nu, er zijn geen merkbare ontstekingen? of afwachten.. ik weet het gewoon even niet.

Wat afschuwelijk dat jullie uit elkaar gaan. Ik wens je zoveel sterkte mee. Tuurlijk verergert stress je moeheid, maar overdag op je werk kunnen slapen...

 

Ik adviseer je serieus om dit bij een neuroloog van een expertiseteam [v prof. Grutters of prof. Drent] uit te laten zoeken. Het is namelijk meetbaar. Bij mij zijn na onderzoeken twee slaapaandoeningen - verwijtbaar door de Sarco - door de neuroloog ontdekt waardoor ik van hem overdag 1 of meerdere dutjes moet doen en op een lage dosering aan de Ritalin zit. Consequentie is wel bij mij, dat ik slechts 6 uur per dag op ben en dan nog eens gedoseerd. Niet dat ik 18 uur slaap, maar wel 18 uur slaap en rust. Ook ik ben in staat overdag overal en nergens te slapen [zelfs in de Efteling en Rijksmuseum onlangs ;-)].

 

Heet geeft je antwoorden, het zorgt ervoor dat je je moeheid accepteert en daar ook aan toegeeft.

 

Nogmaals, slaperigheid is meetbaar.

 

Betreft je zoon. Wellicht vond jij mijn vorige posting ongepast, omdat je daar niet op in bent gegaan. Het feit is dat ik hoogfunctionerende ASS heb en dat gecombineerd met Sarco en DVN is dat best zwaar. Ik gaf dus een ideetje vanuit mijn ervaring. Ik weet als geen ander dat ASS een breed spectrum is, daarom hoop ik dat jouw zoon net als ik hoogfunctionerend is, want dan mag jij ook je momenten hebben en hoogfunctionerende ASS weten het heel erg goed hoe dit werkt ;-) Ik hoop het zo erg voor je dat je zoon net als ik hierdoor zich kan aanpassen aan Neurotypen.

 

Nogmaals sterkte en denk aan mijn tip. Geeft veel lucht en rust tussen de oren.

 

Gr. Devorah

Link to comment
Share on other sites

Devorah, ik vond je antwoord niet ongepast hoor! Mijn zoon heeft een heel hoog IQ, maar een sociaal functioneren van een peuter/kleuter.. deze zijn nog erg ik-gericht. Ik kan hem dus wel veel uitleggen, maar in zijn handelen (rekening houden met) zal dit een conflict geven met zijn behoeftes, en dit is voor hem heel moeilijk.

 

Ik krijg over een paar weken een slaap-apneu onderzoek, en als die uitslagen bekend zijn, zie ik de longarts weer. Ik ga het dan zeker met hem hebben over die vermoeidheid, en mijn behoefte aan slaap/rust.

 

Ik vind het fijn dat mensen mee denken (en ik heb echt niet met opzet niet gereageerd op je vorige posting!), dus bedankt!

Link to comment
Share on other sites

Verklaring gevonden.. Ik ben vanmorgen hartstikke verkouden opgestaan ( ik neem ten minste aan dat je van de sarcoidose niet in 24 uur heel productief hoesterig word).

 

Hmm toch maar even naar de huisarts geweest... Longontsteking, en voor 5 dagen antibiotica mee.

 

Link to comment
Share on other sites

Joh Taartje! Dat is andere koek dan een gewone verkoudheid!

Ik wens je beterschap, en probeer hulp in te schakelen. Want met een longontsteking moet je serieus rustig aandoen (en goed drinken) om beter te kunnen worden.

Link to comment
Share on other sites

Nee dat is geen gewone verkoudheid idd. Ik vond mijn hoestje al wel wat raar. Ik heb alleen 's avonds verhoging, verder geen koorts, en met paracetamol en Naproxen blijf ik wel op de been hoor. Nu dus antibiotica. Na vrijdag zijn de kinderen bij hun papa, dus dan heb ik meer rust. Dat is fijn.

Link to comment
Share on other sites

  • 2 weeks later...
  • Administrators

Die 'gaten in de tijd' wordt ook wel in het engels 'brain fog' genoemd. Een soort waas zullen we maar zeggen. Voor zover ik weet hebben veel sarkies daar last van. Er zijn verschillende gradaties in van mensen die zoals je aangaf gewoon een stuk tijd kwijt zijn tot concentratie problemen.

 

@Taartje: veel sterkte met je scheiding

Link to comment
Share on other sites

Ik dacht dat ik hier minder last van had maar op een andere manier maar ik heb nu 2 weken prednison en ik merk dat het beter met mij gaat, meer energie.

Wat mij opvalt is dat de dagen nu langer zijn ik had dat dus ook die gaten in de tijd zonder dat ik me hier van bewust was.

 

 

 

 

Link to comment
Share on other sites

brain fog.. mooie benaming inderdaad..

 

Sinds die longontsteking is het er niet beter op geworden hier. Hopelijk zal dat nog wel wat bij trekken, want pff dit is niet fijn. (wel fijn dat er herkenning is, al wil ik er niet mee zeggen dat ik het fijn vind dat anderen daar ook last van hebben)

 

Annebelle, Prednison is dus ook daarin een 'oplossing'..

Link to comment
Share on other sites

  • 6 months later...

Hoi taartje, grappig dt je zegt prednison is ook een oplossing. Het heeft me zeker ook veel geholpen. Toen ik het slikte was de vermoeidheid weg en kon ik meer doen dan nu ik er van af ben. Ondanks ik toen herstellende wasvan een operatie. Als ik nu nog wel eens kijk naar wat ik toen gedaan heb denk ik wel eens, misschien een kuurtje van een maand?

 

Ikhoop dat de stress minder is ondertussen. Helemaal met het scheiden verhaal. Stress werkt zeker niet in je voordeel met sarco.

Link to comment
Share on other sites

Maak een account aan of login om te reageren

Je moet forum lid zijn om te kunnen reageren

Maak een account aan

Maak een account aan voor het forum. Het is niet moeilijk!

Registreer een nieuw account

Log in

Als u al een account heeft? log hier in

Log nu in
 Share

×
×
  • Maak Nieuw...

Belangrijke Informatie

Wij willen cookies op uw apparaat plaatsen, welke ervoor zorgen dat dit forum beter functioneert. U kunt uw cookie instellingen aanpassen, anders gaan wij ervan uit dat u ermee instemt om door te gaan.