Ga naar inhoud

Zijn er nog mensen die werken


Bennp
 Share

Recommended Posts

werken.

 

Ik werkte 36 uur in wisseldiensten, ook nachtdiensten.

 

Op een gegeven moment kon ik gewoon niet meer en nu ben ik dus afgekeurd.

Ik hoop ooit wel weer gedeeltelijk op een administratieve plek aan de slag te kunnen.

Want hele dagen thuis zitten is het toch ook niet echt.

Nu het zonnetje schijnt wel. Lekker in de tuin rommelen, maar dat is na een paar weken ook niet leuk meer.

 

Het valt me op hoe groot de verschillen zijn tussen de diverse lotgenoten.

Het kost mij nog steeds de grootste moeite om 's-ochtends uit bed te komen, en redelijk normaal te functioneren, laat staan werken!

En dan zijn er lotgenoten die nog gewoon hele dagen werken.

Daar heb ik respect voor.

Ik wou dat ik nog halve dagen kon werken.

 

Marti.

Bewerkt door Marti
Link to comment
Share on other sites

  • Antwoorden 125
  • Created
  • Laatste antwoord

Top Posters In This Topic

  • Joachim

    10

  • okkie

    5

  • Astrid

    5

  • bianc

    5

Top Posters In This Topic

Ik ben zelfstandig ondernemer en werk vanuit thuis samen met mijn vrouw.

 

Mijn werk bestaat uit telefoneren en offertes uitbrengen per email.

Daarnaast bezoek ik klanten om ter plaatse te kijken voor oplossingen en soms om monsters van producten af te geven.

Dit deed ik van 's ochtends 8.00 tot 's avonds 18.00 nu ik Sarcoidose heb werk ik sommige dagen als vanouds maar heb ook dagen dat ik de hele dag niets kan doen en alleen maar op de bank lig.

Ieder telefoontje is er dan 1 teveel :(

 

Mijn vrouw deed voornamelijk de administratie maar neem t nu langzaamaan taken van mij over.

 

Gelukkig heb ik een aov bij Interpolis waarbij ik nu dan ook voor 60% ben afgekeurd.

 

Mijn vrouw en ik doen het nu samen en dat gaat goed :)

Link to comment
Share on other sites

  • 1 month later...

ik sta er ook van te kijken zelf werk ik ook , maar meer omdat het moet van de bedrijfarts. als het aan mij lag bleef ik zeker even thuis ben helemaal versleten ervan

Link to comment
Share on other sites

Ik zou dolgraag wel iets willen werken, maar werk nu sinds 2004 niet meer. Tot die tijd heb ik altijd fulltime gewerkt en de zorg van 2 kids en het h.h. gehad. Maar ik kon t niet meer volhouden en ben letterlijk in elkaar gestort. Nu na 5 jaar denk ik wel is, goh zou toch wel weer paar uurtjes willen werken.

Link to comment
Share on other sites

  • 1 month later...

moeite uit bed komen

 

Ik werkte 36 uur in wisseldiensten, ook nachtdiensten.

 

Op een gegeven moment kon ik gewoon niet meer en nu ben ik dus afgekeurd.

Ik hoop ooit wel weer gedeeltelijk op een administratieve plek aan de slag te kunnen.

Want hele dagen thuis zitten is het toch ook niet echt.

Nu het zonnetje schijnt wel. Lekker in de tuin rommelen, maar dat is na een paar weken ook niet leuk meer.

 

Het valt me op hoe groot de verschillen zijn tussen de diverse lotgenoten.

Het kost mij nog steeds de grootste moeite om 's-ochtends uit bed te komen, en redelijk normaal te functioneren, laat staan werken!

En dan zijn er lotgenoten die nog gewoon hele dagen werken.

Daar heb ik respect voor.

Ik wou dat ik nog halve dagen kon werken.

 

Marti.

 

Ik kan ook nog steeds niet uit mijn bed komen en heb absoluut geen energie in de ochtend om ook maar iets te doen, ik heb sarcoidose sinds februari 2008 toen uit een bronchoscopie dus deze diagnose kwam. Ik heb het op de longen en heb er ook astma bij en eczeem/rode uitslag op vooral mijn beide handen die soms tot bloedens toe open liggen. Ben wel in juni 2008 gaan reintegreren, maar het ging met moeite, ik was helemaal kapot na een paar uur per dag en helemaal toen ik weer full time werkte in oktober 2008. Uiteindelijk in februari 2009 weer helemaal ingestort en depressief thuisgebleven (volgens huisarts burnout en depressief), zit nu al vanaf februari 2009 thuis en loop bij een psychiater en allerhande hulp maar blijf maar moe en soms zitten er een paar dagen tussen dat het iets beter gaat maar dan wil je weer vanalles doen en stort je weer in. Ik gebruik alleen seretide pufjes (250mg) 2x per dag wat ook voor de astma is. Loopt nu een aanvraag voor WIA en heb hoop stress door werkgever (wat absoluut niet bevoorderlijk is met sarcoidose), ben benieuwd wat dit gaat brengen, ik ben helemaal op en heb totaal geen energie, vanaf s middags een uur of drie gaat het soms wat beter maar in de ochtenden ben ik als een zombie en geheel uitgeteld. Zo kan ik dus niet werken en moet er nu ook niet aan denken. Ik zou me wel weer eens helemaal zoals vroeger willen voelen en kunnen genieten van het leven, maar dat gaat nu niet best.

 

groeten,

Erik

Bewerkt door eriksweetlakecity
Link to comment
Share on other sites

's ochtends is inderdaad een crime, de ene dag wat erger dan de andere.

Ook weet ik aan de hand van het begin van de dag hoe de dag verder verloopt qua vermoeidheid.

Link to comment
Share on other sites

  • Administrators

En ik voel mezelf weer beter in de ochtend... smiddags moet ik altijd ff mn ogen dicht doen (welbekende siesta) anders hou ik het niet vol.

 

Erik, zou het een idee zijn als je eens de belangenvereniging belt om te vragen of ze je kunnen begeleiden met de WIA en je werkgever? Oh ja en ga nooit alleen naar het UWV of ARBO. Als je foto's hebt van je longen en er is iets op te zien laat dit dan ook aan de arts van het UWV zien zodat ze je wel degelijk serieus nemen.

 

En zoek balans tussen je doen en kunnen. Ga vandaar uit verder dan zie je dat het makkelijker gaat. Het enige probleem is dat dit tijd kost en zolang je dat niet accepteerd zal het alleen maar moeilijk blijven. Hoe vervelend het ook is om te zeggen maar je hebt nu de tijd om voor jezelf te zorgen en dat is op dit moment ook het belangrijkste.

Link to comment
Share on other sites

  • 4 weeks later...

Meer dan 15 jaar geleden sarcoïdosis, paar maanden thuis geweest tot kort na de definitieve constatering, mocht weer voor halve dagen aan de slag. Ik heb de controlerend geneesheer verteld dat we daar in mijn beroep niet aan doen en vervolgens altijd in de continudienst gewerkt tot vandaag de dag. Ik krijg daar wel meer moeite mee. Moet nog 3 jaar voordat ik geen nachten meer hoef.

Heb helaas wel te weinig energie om mijn eigen werkzaamheden thuis als vrijgezel uit te voeren zoals ik zou willen. Als ik me gesloopt voel ben ik dus in mijn vrije tijd buiten actie.

 

Kees :cool:

Link to comment
Share on other sites

Meer dan 15 jaar geleden sarcoïdosis, paar maanden thuis geweest tot kort na de definitieve constatering, mocht weer voor halve dagen aan de slag. Ik heb de controlerend geneesheer verteld dat we daar in mijn beroep niet aan doen en vervolgens altijd in de continudienst gewerkt tot vandaag de dag. Ik krijg daar wel meer moeite mee. Moet nog 3 jaar voordat ik geen nachten meer hoef.

Heb helaas wel te weinig energie om mijn eigen werkzaamheden thuis als vrijgezel uit te voeren zoals ik zou willen. Als ik me gesloopt voel ben ik dus in mijn vrije tijd buiten actie.

 

Kees :cool:

 

Hoi Kees,

welkom op dit forum en het is te hopen dat je sneller van de nachten afkunt komen dan 3 jaar, want dat is nog wel heeeeel lang hoor. Kun je niet wat regelen via de bedrijfsarts ofzo.

sterkte!

Link to comment
Share on other sites

Hoi Kees,

Kun je niet wat regelen via de bedrijfsarts ofzo.

sterkte!

 

Nou het lijkt mij juist dat een bedrijfsarts daarvoor is, die hoort te regelen voor jou dat je goed je werk kan doen, en als daar bij hoort dat je niet meer in ploegendienst kunt werken, moet je hem zeker inschakelen. Een werkgever luistert daar echt wel naar, weet ik uit ervaring! Als je zelf al zegt dat het niet kan, denk je dat die bedrijfsarts dan gaat kijken wat voor mogelijkheden er zijn? De huidige ziektewet is er toch op gericht om iedereen zoveel mogelijk te laten werken.

Je moet zelf niet te veel zeggen en de bedrijfsarts lekker zijn gang laten gaan. Die wil ook wel eens scoren moet je maar denken. En als jij zegt dat je gewoon wil blijven doorwerken, is dat de beste optie op dat moment. Weet die arts veel hoe moe jij bent en wat de klachten voor jou betekenen.

Link to comment
Share on other sites

  • 4 weeks later...

Hallo ik Werk weer maar nu vier dagen. Dat gaat gelukkig tegenwoordig weer goed.:biggrin:

wel ben ik dit jaar ontslagen reden crisis, maar gelukkig heb ik nu weer een andere baan. en deze is een stuk rustiger. Dus toch niet voor niets ontslagen.

Zelfs denk ik dat ik ontslagen ben om dat ik veel ziek ben geweest. en dat de arbo aangaf dat het niet een acute versie was. wat juist alle andere artsen wel zeggen.

Maar ja je hebt geen bewijs.

Link to comment
Share on other sites

  • 1 month later...

ja die crisis is door veel bedijven aangepakt om eens flink te snoeien in het personeelsbestand :(

 

ik ben nu voor 80% afgekeurd (was 95%)

sommige dagen gaat het goed andere wat minder maar hoop toch wel over 5-6 maanden weer 100% aan het werk te zijn

Link to comment
Share on other sites

werk...

 

Hallo Alemaal,

 

Albert heeft een urenbeperking, dat betekend dat hij 30 mag werken maar werkt sinds 3 jaar fulltime en soms meer. In tijden dat de sarco "stabiel" is is dit goed te doen maar sinds afgelopen zomer is hij dan toch weer door zijn hoeven gegaan.

In overleg met de werkgever, gaat hij nu van 9.00 uur tot half 4 werken, kijken hoe dat gaat. IN het begin ging hij fors over zijn grenzen, bleef maar werken, maar ook dit ging ten kosten van de kwaliteit van leven, ook van het gezin, onze meiden moesten er rekening mee houden dat papa op de bank lag, spontane visite voelde zich niet welkom, de energie ontbrak om de telefoon op te nemen etc.

Dit was zon 3 jaar terug en toen heb ik zelf es met de vuist op tafel geslaan.

We zijn samen naar een psycholoog geweest, ook om weer te leren praten met elkaar, want Albert is dat degene die de patient is, maar het gezin heeft er ook veel last van en dat werd door de patient en wordt door de omgeving ook wel es vergeten. Momenteel heeft Albert dus weer een heftige periode maar blijft in gesprek en is bereidwillig te experimenteren in wat zou kunnen helpen, minder uren werken is zon stap.... Mij benieuwe of het werkt!;)

Link to comment
Share on other sites

  • Administrators

Ik weet wel zeker dat minder uren werken zijn/jullie kwaliteit van leven verandert. In het begin is het ff wennen maar je zult merken dat het dan ook beter gaat. Dit heeft wel tijd nodig natuurlijk. Persoonlijk vindt ik het een verstandige zet die gelukkig wordt geaccepteerd door zijn werkgever :)

Link to comment
Share on other sites

  • 2 weeks later...

ik werk 20 uur in de week, maar dat doe ik al voordat ik wist dat ik sarcoidose had.

heb 2 kinderen en wilde er meer zijn voor ze.

kinderen is dan ook nog een fulltime baan en af en toe gaan ze even bij opa en oma logeren want dan kan ik even bijtanken.

Link to comment
Share on other sites

  • 1 month later...

weer opnieuw gestart...

 

Met vallen en opstaan. Poging nummer......

 

 

Ben weer begonnen om het werk op te pakken en structuur te geven.

 

Mijn werkgever helpt en steunt me daarbij.:biggrin:

 

Gisteren een goed gesprek mogen hebben met HRM en leidinggevenden.

Krijg de indruk dat er begrip is voor mijn situatie.

 

Volgende week mijn operatie, ondanks deze ingreep toch 'gewoon" begonnen met werken zoals ik dat zou willen doen.

 

Moet ook zeggen dat mijn test met nieuwe medicatie wonderbaarlijk goed verloopt.

Mijn vermoeidheid is er een behoorlijk stuk minder van geworden en belemmerd mij dus nu ook een stuk minder in mijn functioneren.:w00t:

 

 

Hoe het verder mag gaan????? Dat zullen we vanzelf wel weer gaan beleven toch?:cool:

 

Dit heb ik in ieder geval weer mooi te pakken.

 

Arie

Link to comment
Share on other sites

  • 2 weeks later...
  • 3 months later...

Hier wordt ook gewerkt

 

Hoi,

 

Ik werk in de ICT, fulltime plus reistijden. Al 2 keer een zware sarcoidose aanval gehad en moet me elke ochtend weer over de rand van het bed tillen om naar het werk te gaan. Naast mijn werk was in de afgelopen jaren alleenstaande vader met een dochtertje van 0 en een zoontje van 4, nu resp. 3 en 7 jaar oud.

 

Ik slaap slecht, rust niet uit en ben wel eens duizelig en heb vaak krampen. Het is lastig om aan te geven (thuis en werk) dat je ineens moe bent, bij mij komt dat vaak om zo'n uur of 3 in de middag op als poepen. Daarom neem ik wel eens vaker een uurtje vrij op en dat kost me dan weer mijn broodnodige vakantiedagen.

Link to comment
Share on other sites

Maak een account aan of login om te reageren

Je moet forum lid zijn om te kunnen reageren

Maak een account aan

Maak een account aan voor het forum. Het is niet moeilijk!

Registreer een nieuw account

Log in

Als u al een account heeft? log hier in

Log nu in
 Share


×
×
  • Maak Nieuw...

Belangrijke Informatie

Wij willen cookies op uw apparaat plaatsen, welke ervoor zorgen dat dit forum beter functioneert. U kunt uw cookie instellingen aanpassen, anders gaan wij ervan uit dat u ermee instemt om door te gaan.